Σε εσένα γράφω γλυκό μου, που βάζεις το κινητό σου στη ποδιά σου ενώ δουλεύεις στη καφετέρια, ακουμπάς στη κοιλίτσα σου το κινητό ενώ είσαι ξαπλωμένο, το βάζεις στη μπροστινή σου τσέπη ενώ περπατάς.

Για να γεννηθείς χρειάστηκε να ενωθεί το σπερμαοζοάριο του πατέρα σου με το ωάριο της μητέρας σου (φαντάσου ένα αβγό). Εκείνη τη στιγμή δημιουργήθηκες, έμεινες περίπου 9 μήνες στη κοιλίτσα της μητέρας σου και να ‘σαι.

Αν είσαι κορίτσι ή γυναίκα, μεταξύ του 2ου μήνα της εγκυμοσύνης της μητέρας σου -όπου το μέγεθός σου ήταν τόσο όσο ενός βατόμουρου, μέχρι τον 5ο μήνα -όπου το μέγεθός σου ήταν τόσο όσο μίας μπανάνας, μέσα σε αυτό το διάστημα δημιουργήθηκαν όλα τα ωάρια που θα έχεις στη ζωή σου.

Δεν παράγονται νέα ωάρια μετά τη γέννηση σου, ο αριθμός -και κατά συνέπεια, η ποιότητα τους μειώνονται φυσικά κατά τη πάροδο του χρόνου.

Αυτό σημαίνει ότι μέρος του μελλοντικού παιδιού σου το έχεις μέσα σου από την πρώτη σου αναπνοή, από παιδάκι, και πάντα είστε ένα παρεάκι. Περιμένει να συναντηθεί με τον καλύτερο άνθρωπο που θα διαλέξεις εσύ για εκείνο για πάτερα.

Αυτό σημαίνει ότι οι επιλογές επηρεάζουν το μελλοντικό παιδάκι σου είτε γνωρίζεις πότε και αν θα κάνεις. Όμως αυτό θα σου δώσει έναν φάρο, κάθε μέρα να κάνεις τη σωστή επιλογή.

Για αυτό λοιπόν, βγάλε το κινητό από τη μπροστινή τσέπη της ποδιάς σου και από την κοιλίτσα σου όταν είσαι ξαπλωμένο και το κοιτάς.